هر کسی هرچه می داند را نمی تواند بر زبان بیاورد گاهی از روی نخواستن گاهی هم از روی نتوانستن که در هر دو صورت حرفهایی نگفته می ماند این حرف ها همه در دل می ماند و می ماند تا به بغضی نمناک تبدیل شود . تا به خاطره ای سوزناک که هر گاه مرورش کنی نفست بی اختیار به بلندای آه می رسد . آهی که سینه ات را به درد می آورد و اشکت را راهی گونه . چشمانت به نقطا ای خیره میشود و تمام خاطرات از جلوی آنها رد میشود.
آره کاش همه حرف ها گفته شود
برچسب:
نویسنده: شیدا اسماعیلی
ای مهربان من،
تو کجایی و من کجا .
بیخودی چشمک نزن، من روزه دارم دخترک
گر زیادی عاشقی، شب را بیا احیا کنیم
برچسب:
نویسنده: شیدا اسماعیلی
سهم کسی نمی شود ، آنچه که تو ربوده ای
برچسب:
نویسنده: شیدا اسماعیلی
برچسب:
نویسنده: شیدا اسماعیلی
برچسب:
نویسنده: شیدا اسماعیلی
برچسب:
نویسنده: شیدا اسماعیلی
برچسب:
نویسنده: شیدا اسماعیلی
برچسب:
نویسنده: شیدا اسماعیلی
برچسب:
نویسنده: شیدا اسماعیلی
برچسب:
نویسنده: شیدا اسماعیلی
برچسب:
نویسنده: شیدا اسماعیلی
همگی دروود
از این که یه مدت نبودم از همه پوزش می خواهم
از همه ی دوستانی هم که تو این مدت برام نظر گذاشتند سپاسگذارم
بر اینم که تا با کمک شما دوباره تو وبم براتون مطلب بزارم
با سپاس از همه ی دوستان
برچسب:
نویسنده: شیدا اسماعیلی
برچسب:
نویسنده: شیدا اسماعیلی