دانستن و ندانستن

هر کسی هرچه می داند را نمی تواند بر زبان بیاورد گاهی از روی نخواستن گاهی هم از روی نتوانستن که در هر دو صورت حرفهایی نگفته می ماند این حرف ها همه در دل می ماند و می ماند تا به بغضی نمناک تبدیل شود . تا به خاطره ای سوزناک که هر گاه مرورش کنی نفست بی اختیار به بلندای آه می رسد . آهی که سینه ات را به درد می آورد و اشکت را راهی گونه . چشمانت به نقطا ای خیره میشود و تمام خاطرات از جلوی آنها رد میشود.

آره کاش همه حرف ها گفته شود